رابطه ساختاری کارکرد خانواده و سواد سلامت با کیفیت زندگی بیماران دیابتی: نقش میانجی تنظیم هیجان

چکیدهمقدمه: کیفیت زندگی به اندازه کمیت اهمیت دارد. در این پژوهش رابطه ساختاری کارکرد خانواده و سواد سلامت با کیفیت زندگی بیماران دیابتی با نقش میانجی تنظیم هیجان بررسی شد.روش: طرح پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری تمامی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ در نیمه اول سال ۱۴۰۳ بود. نمونه شامل تعداد ۶۲۰ نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند نمونه گیری شدند. ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه های؛ کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، سنجش خانواده اپشتاین و همکاران (۱۹۸۳)، سواد سلامت واهل و همکاران (۲۰۲۱) و تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱) بود. داده های با نرم افزار spss۲۳ و Lisrel۸.۸ و به روش مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد.یافته ها: تمامی متغیر های نشانگر بر متغیر های مکنون (در هر چهار متغیر کیفیت زندگی، تنظیم هیجان، کارکرد خانواده و سواد سلامت) به طور معناداری بار شده اند (۹۶/۱t>). تنظیم هیجان بر کیفیت زندگی اثر مستقیم و معناداری داشت (۰.۱۸۶ = β)، کارکرد خانواده بر کیفیت زندگی اثر معناداری داشت (۰.۲۲۳ = γ)، سواد سلامت بر کیفیت زندگی (۰.۵۱۱ = γ)، کارکرد خانواده بر تنظیم هیجان اثر معناداری داشت (۰.۴۱۵ = γ)، سواد سلامت بر تنظیم هیجان اثر معناداری نداشت (۱.۹۶t>۰, ۰۲۳/۰  = γ)، اثر غیر مستقیم کارکرد خانواده بر کیفیت زندگی معنادار بود (۱.۹۶t>۰ , ۰۷۷/۰=IE)، اثر غیر مستقیم سواد سلامت بر کیفیت زندگی معنادار نبود (۱.۹۶t>۰, ۰۷۷/۰=IE).نتیجه گیری: بهبود کارکرد خانواده و ارتقای سواد سلامت می تواند به شکل موثری کیفیت زندگی بیماران دیابتی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

کارکرد خانواده ، سواد سلامت ، کیفیت زندگی ، تنظیم هیجان ، دیابت