تاثیر ارتباطات سیاسی بر رابطه بین استراتژی تجاری و تهاجم مالیاتی

هدف: هدف این پژوهش بررسی نقش تعدیل گر ارتباطات سیاسی در رابطه میان استراتژی تجاری و تهاجم مالیاتی شرکت ها است. با توجه به اهمیت استراتژی های نوآورانه در شکل دهی به رفتارهای مالی و همچنین تاثیر نفوذ سیاسی در کاهش یا افزایش انگیزه های مالیاتی، این مطالعه تلاش دارد سازوکارهای تعاملی این دو متغیر کلیدی را در چارچوب شرکت های ایرانی تحلیل نماید.

روش: جامعه آماری پژوهش شامل شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ است که با اعمال معیارهای غربالگری، ۱۲۰ شرکت به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. برای اندازه گیری ارتباطات سیاسی از مدل فاسیو (۲۰۰۶) و برای سنجش تهاجم مالیاتی از نرخ موثر مالیاتی نقدی استفاده شده است. آزمون فرضیه ها با استفاده از داده های ترکیبی و مدل رگرسیون پانل انجام شد.

یافته ها: نتایج نشان داد شرکت هایی که استراتژی نوآورانه را دنبال می کنند، به طور معناداری تمایل بیشتری به تهاجم مالیاتی دارند. با این حال، در شرکت هایی که از ارتباطات سیاسی بالایی برخوردارند، شدت این رفتارها کاهش می یابد. به عبارت دیگر، ارتباطات سیاسی به عنوان عاملی بازدارنده در بهره گیری افراطی از فرصت های مالیاتی در شرکت های نوآور عمل می کند.

نتیجه گیری: این پژوهش با تمرکز بر اقتصاد نهادی ایران، تصویری نو از تعامل میان نوآوری راهبردی، نفوذ سیاسی و سیاست های مالیاتی ارائه می دهد و نشان می دهد که توازن بین سرمایه سیاسی و منافع مالیاتی، نقشی کلیدی در شکل دهی به رفتار مالی شرکت ها ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

تهاجم مالیاتی ، استراتژی کسب و کار ، ارتباطات سیاسی ، فعالیت های نوآورانه.