تاثیر افشای اطلاعات محیطی بر هزینه بدهی با توجه به نقش تعدیلگر مالکیت دولتی

هدف: براساس نظریه نمایندگی، افشای اطلاعات زیست محیطی با کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و افزایش اعتماد بستانکاران، به کاهش هزینه بدهی منجر می شود. در شرکت هایی با مالکیت دولتی، به دلیل نفوذ سیاسی و دسترسی به منابع، این اثر تقویت شده و نقش شفافیت اطلاعاتی در بهبود وضعیت مالی پررنگ تر می شود. لذا؛ هدف اصلی پژوهش، بررسی تاثیر افشای اطلاعات زیست محیطی بر هزینه بدهی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، با در نظر گرفتن نقش تعدیل گر مالکیت دولتی است.

روش: روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی بوده و به صورت پس رویدادی است. اطلاعات مورد بررسی با روش حذف سیستماتیک از بین ۱۴۲ شرکت فعال در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ جمع آوری شده و برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از رگرسیون چندمتغیره و داده های ترکیبی استفاده شده است.

یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که افشای اطلاعات محیطی تاثیر منفی و معناداری بر هزینه بدهی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران دارد؛ به این معنا که افزایش سطح افشای اطلاعات زیست محیطی منجر به کاهش هزینه تامین مالی می شود. همچنین، مالکیت دولتی نیز رابطه منفی و معناداری با هزینه بدهی دارد و با کاهش ریسک اعتباری و افزایش اعتماد بستانکاران، اثر کاهش دهنده افشای اطلاعات محیطی بر هزینه بدهی را تقویت می کند.

نتیجه گیری : این نتایج بر نقش مهم شفافیت اطلاعاتی و ساختار مالکیت در بهبود شرایط مالی شرکت ها تاکید دارد.

.

کلیدواژه ها:

افشای اطلاعات محیطی ، هزینه بدهی ، مالکیت دولتی.