نقش هنرهای تجسمی در بازی دیجیتال ایرانی خورشید سرخ تحلیل سیاست گذاری های فرهنگی دوران کرونا و پساکرونا (۱۳۹۸-۱۴۰۲ه.ش)

بازی های دیجیتال، به عنوان یکی از برجسته ترین شاخه های هنر دیجیتال، در دوران پساکرونا با تغییرات قابل توجهی در تولید، مصرف و سیاست گذاری های فرهنگی مواجه بوده اند. بازی ایرانی «خورشید سرخ» نمونه ای از تلفیق هنرهای تجسمی با فناوری های دیجیتال است که در این دوره، با بهره گیری از حمایت سیاست گذاری های فرهنگی، موفق به بازنمایی بخشی از هویت هنری ایران شده است. این پژوهش، با تمرکز بر بازی «خورشید سرخ» و در بازه زمانی ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ ه.ش، به بررسی تاثیر سیاست گذاری های فرهنگی دوران کرونا و پساکرونا بر جنبه های هنری و تجسمی این اثر می پردازد. پرسش اصلی پژوهش این است که سیاست های فرهنگی این دوره چگونه توانسته اند بر تولید و هویت هنری بازی خورشید سرخ تاثیر بگذارند؟ روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و بر پایه گردآوری اطلاعات از طریق منابع کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که سیاست گذاری های فرهنگی این دوره، با فراهم کردن بسترهای حمایتی و زیرساخت های فنی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت هنری بازی ایفا کرده اند. به کارگیری مولفه های بومی در طراحی کاراکترها، محیط ها و روایت تصویری، موجب افزایش هویت مندی و تمایز این اثر در بازار داخلی شده است. همچنین، تعامل میان طراحان هنری و سیاست گذاران فرهنگی، موجب هم افزایی میان خلاقیت هنری و اهداف فرهنگی گردیده و الگویی برای توسعه پروژه های مشابه در صنعت بازی سازی ایران ارائه داده است.