مقایسه اثربخشی بازآموزی سبک های اسناد وآموزش مهارت های حل مسئله بر خلاقیت دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 70

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_QAPSY-20-1_003

تاریخ نمایه سازی: 17 فروردین 1405

چکیده مقاله:

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی بازآموزی سبک های اسناد وآموزش مهارت های حل مسئله بر ابعاد خلاقیت دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر همدان انجام گرفت. روش: پژوهش به روش آزمایشی با طرح پیش­آزمون، پس­آزمون و دوره پیگیری سه ماهه با دو گروه آزمایشی گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری، کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ که به روش نمونه گیری خوشه­ای چندمرحله ای ، ۶۰ نفر از دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر همدان بطور تصادفی انتخاب ودرسه گروه ۲۰ نفری گمارش شدند. گروه اول بازآموزی سبک های اسناد و گروه دوم مهارت های حل مسئله را آموزش دیدند. گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند. برای گردآوری داده ها از آزمون خلاقیت تصویری تورنس ( فرم الف) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل اندازه گیری مکرر و آنوای دوعاملی آمیخته با نرم افزار SPSS۲۴ صورت گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که نمرات پیش آزمون خلاقیت با نمرات پس آزمون و پیگیری تفاوت معناداری داشت (۰۵/۰> P). همچنین بین دو مداخله تفاوت معناداری وجود نداشت)۰۰۰/۱=p (. اما اندازه اثر آنها متفاوت بود.  بین خلاقیت در پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل تفاوت معنادار وجود داشت (۰۵/۰> P). آموزش مهارت های حل مسئله در مرحله پیگیری افزایش داشته و بیشتر و پایدارتر از گروه بازآموزی سبک های اسناد است.نتیجه گیری: بازآموزی سبک های اسناد و آموزش مهارت های حل مسئله بر تمامی مولفه های خلاقیت دانش آموزان اثرگذار می باشد. نتیجه کاربردی اینکه این مداخله موجب بهبود خلاقیت می شود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، سبک های اسناد ، مهارت های حل مسئله

نویسندگان

محبوبه گومار

دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

مسعود قاسمی

استادیار، گروه روان شناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

سوزان امامی پور

دانشیار، گروه روان شناسی بالینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Amabile, T. M. (۲۰۲۲). Creativity in context: Update to the ...
  • Beghetto, R. A., van Geffen, B. (۲۰۲۴). Creativity assessment in ...
  • Green, S., De Garrido, M., & Piffer, D. (۲۰۲۴). The ...
  • Nazari, Z., Mohtsham, M., Sharif Far, M., Bahaldini, F. (۲۰۱۹). ...
  • Narimani, M., Seif, S., (۲۰۱۹) A metaanalysis of factors increasing ...
  • Rashidi, E., & Shahrarai, M., (۲۰۰۸). astudy of the relationshi ...
  • Rawlings, B. S., Chetwynd-Talbot, D., Husband, E., Nuttall, A., Quinn, ...
  • Seif, A. A. (۲۰۱۶). Modern educational psychology. Doran Press.Tehran ...
  • Stanton, J. D., Sebesta, A. J., & Dunlosky, J. (۲۰۲۱). ...
  • Torrance, E., P., (۲۰۱۳). An instructional model for enhancing incubation. ...
  • Urban, K., & Urban, M. (۲۰۲۵). Metacognition and motivation in ...
  • نمایش کامل مراجع