طرح واره های ناسازگار اولیه و اعتیاد به کار در کارکنان بخش خصوصی: نقش منبع کنترل و عزت نفس

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل یکپارچه و منسجم، به بررسی نقش میانجی منبع کنترل و تاثیر تعدیل کننده عزت نفس پرداخته شده است. روش: پژوهش حاضر در دسته پژوهش های همبستگی-توصیفی قرار دارد و از میان جامعه کارکنان سازمان های خصوصی ساوه که در سال ۱۴۰۲ مشغول به کار بوده اند، ۲۶۳ نفر (۱۵۴ زن و ۱۰۹ مرد) با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کرده اند و پرسشنامه های طرح واره های ناسازگار اولیه (یانگ و همکاران، ۱۹۹۴)، پرسشنامه منبع کنترل (جولیان راتر، ۱۹۹۶)، پرسشنامه عزت نفس (روزنبرگ، ۱۹۶۵) و پرسشنامه اعتیاد به کار (اسپنس و رابینز، ۱۹۹۲) را مداد-کاغذی تکمیل کرده اند. داده های گردآوری شده با استفاده از افزونه ماکرو پراسس در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تجزیه وتحلیل شده است. یافته ها: نتایج تحلیل های انجام شده نشان می دهد که علاوه بر ارتباط معنادار طرح واره های ناسازگار اولیه و اعتیاد به کار (β =. ۳۹، p <.۰۰۱) ، متغیر منبع کنترل به عنوان میانجی (β =. ۲۰، p <.۰۵) و متغیر عزت نفس به عنوان متغیر تعدیل کننده (β =. ۱۲، p <.۰۵) در این ارتباط نقش معناداری ایفا می کنند. نتیجه گیری: این یافته ها به اهمیت ادغام ساختار روان شناختی پویا، از جمله منبع کنترل و عزت نفس، در کنار طرح واره های ناسازگار اولیه در توسعه برنامه ها و مداخلات درمانی و پیشگیرانه در حوزه اعتیاد به کار تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به کار ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، منبع کنترل ، عزت نفس