نقش ادبیات نمایشی در آموزش تاریخ با تاکید بر نمایش نامه های تاریخی

پیشینه و اهداف یکی از انواع مهم ادبی، ادب نمایشی است که به دو شکل نمایشنامه و فیلم نامه عرضه می شود. این مطالعه با هدف تشریح نقش نمایشنامه های تاریخی در آموزش تاریخ انجام گرفته است. روش : این مطالعه پژوهشی توصیفی-تحلیلی است که به روش کتابخانه ای انجام گرفته است. در این راستا، نگارنده با گردآوری و مطالعه نظام مند منابع نظری مرتبط با ادبیات نمایشی و آموزش تاریخ، و همچنین تحلیل اسنادی تعدادی از نمایشنامه تاریخی ایرانی و غیر ایرانی، تلاش کرده است به بررسی ساختار، محتوای تاریخی و کارکرد آموزشی نمایشنامه های تاریخی بپردازد؛ تا از این رهگذر اهمیت نمایشنامه های تاریخی هم به عنوان منبعی برای مطالعه و درک تاریخ و هم ابزاری برای آموزش تاریخ روشن شود. یافته ها: اثبات این مدعاست که آشنایی با ادبیات نمایشی تاریخی، بخصوص نمایشنامه های تاریخی، می توانند هم بعنوان یک منبع مطالعات تاریخی و هم یک ابزار آموزشی به کارگرفته شوند و از آنها به سه شکل خواندن انفرادی، نمایشنامه خوانی و همچنین برای اجرای نمایش استفاده شود. نتیجه گیری: با تحلیل یافته ها می توان گفت که استفاده از نمایش نامه های تاریخی، ضمن افزایش دانش و قدرت تخیل و خلاقیت دانش آموزان و دانشجویان، می تواند در غنا بخشیدن و جذاب کردن آموزش تاریخ در مدارس بسیارموثر واقع شود

کلیدواژه ها:

نمایشنامه تاریخی ، آموزش تاریخ ، معلم تاریخ ، نمایشنامه خوانی ، ادبیات نمایشی تاریخی