بازسازی نظریه امامت شیعه بر اساس فلسفه فرآیند آلفرد نورث وایتهد

مسئله: نظریه امامت در کلام امامیه با چالش های تبیینی درباره چیستی حضور فعال امام در جهان و نسبت ایستایی مقام امام با پویایی هستی مواجه است. هدف: پژوهش حاضر به دنبال ارائه چارچوب هستی شناختی نوین برای امامت با استفاده از فلسفه فرآیند آلفرد نورث وایتهد است. روش: داده ها به شیوه کتابخانه ای گردآوری و با رویکرد تطبیقی-تاویلی تحلیل شدند؛ در این روش مفاهیم کلیدی وایتهد با آموزه های امامت، ولایت و عصمت تطبیق یافته اند. یافته ها: تحلیل ها نشان می دهد که امام می تواند به عنوان نهاد فعال پدیدارشناختی در جریان هستی عمل کند و با همراهی مستمر با جهان، آن را به سوی کمال هدایت نماید. نتایج: بازسازی امامت به شکل فرآیندی، مفهوم ولایت مستمر را به عنوان سازوکاری پویا برای هدایت هستی تبیین می کند و محدودیت های دیدگاه های ایستا در کلام امامیه را برطرف می سازد. نوآوری پژوهش در تلفیق فلسفه فرآیند با کلام شیعه و ارائه چارچوب هستی شناختی جدید برای امامت است.

کلیدواژه ها:

امامت ، فلسفه فرآیند ، آلفرد نورث وایتهد ، هستی پویا ، ولایت مستمر ، کلام شیعه