تحلیلی مدیریت اراضی قهوه ای با تاکید بر توسعه میان افزا در شهر زنجان

اهمیت توسعه میان افزا از طریق ساماندهی زمین های قهوه ای نیز به این دلیل است که، رها نمودن این زمین ها تا حد زیادی باعث خسارت به جوامع محلی می شود، از طرفی ارزش املاک واقع در محلات نزدیک خود را نیز پایین می آورند. لذا از طریق کنترل و توسعه مجدد این زمین ها، آلودگی ها، مشکلات و تهدیدهای زیست محیطی تا حد زیادی می تواند مدیریت و کاهش یابد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی بدنبال تحلیل ساماندهی و مدیریت اراضی قهوه ای با تاکید بر رویکرد توسعه میان افزای شهری در شهر زنجان است. گردآوری داده ها با مطالعات میدانی و کتابخانه ای انجام شد. جامعه آماری با روش نمونه گیری گلوله برفی، ۳۰ نفر انتخاب شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل عاملی، و تحلیل مسیر در قالب مدل DPSIR انجام شد. یافته های تحقیق نشان داد که در قالب مدل DPSIR ، مولفه های «پاسخ» با ضریب اثر کل ۵۱۷/۰ ؛ «تاثیر» با ضریب اثر کل ۳۸۷/۰ ؛ «وضعیت» با ضریب اثر کل ۴۰۷/۰ ؛ و «نیروی محرکه» با ضریب اثر کل ۵۳۴/۰ ارتباط دوسوه و قابل قبولی با الگوی مطلوب توسعه میان افزا و مدیریت اراضی قهوه ای دارد. در نتیجه بمنظور دستیابی به الگوی مطلوب باید بر موضوعاتی مانندتقویت ضریب هم پیوندی محلات؛ تدوین ضوابط و سازوکار مالیاتی برای اراضی قهوه ای؛ بازنگری در قوانین زیست محیطی؛ ساماندهی اراضی مخروبه و مشاع؛ جلوگیری از شکل گیری بازار غیررسمی زمین توجه گردد.اهمیت توسعه میان افزا از طریق ساماندهی زمین های قهوه ای نیز به این دلیل است که، رها نمودن این زمین ها تا حد زیادی باعث خسارت به جوامع محلی می شود، از طرفی ارزش املاک واقع در محلات نزدیک خود را نیز پایین می آورند. لذا از طریق کنترل و توسعه مجدد این زمین ها، آلودگی ها، مشکلات و تهدیدهای زیست محیطی تا حد زیادی می تواند مدیریت و کاهش یابد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی بدنبال تحلیل ساماندهی و مدیریت اراضی قهوه ای با تاکید بر رویکرد توسعه میان افزای شهری در شهر زنجان است. گردآوری داده ها با مطالعات میدانی و کتابخانه ای انجام شد. جامعه آماری با روش نمونه گیری گلوله برفی، ۳۰ نفر انتخاب شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل عاملی، و تحلیل مسیر در قالب مدل DPSIR انجام شد. یافته های تحقیق نشان داد که در قالب مدل DPSIR ، مولفه های «پاسخ» با ضریب اثر کل ۵۱۷/۰ ؛ «تاثیر» با ضریب اثر کل ۳۸۷/۰ ؛ «وضعیت» با ضریب اثر کل ۴۰۷/۰ ؛ و «نیروی محرکه» با ضریب اثر کل ۵۳۴/۰ ارتباط دوسوه و قابل قبولی با الگوی مطلوب توسعه میان افزا و مدیریت اراضی قهوه ای دارد. در نتیجه بمنظور دستیابی به الگوی مطلوب باید بر موضوعاتی مانندتقویت ضریب هم پیوندی محلات؛ تدوین ضوابط و سازوکار مالیاتی برای اراضی قهوه ای؛ بازنگری در قوانین زیست محیطی؛ ساماندهی اراضی مخروبه و مشاع؛ جلوگیری از شکل گیری بازار غیررسمی زمین توجه گردد.اهمیت توسعه میان افزا از طریق ساماندهی زمین های قهوه ای نیز به این دلیل است که، رها نمودن این زمین ها تا حد زیادی باعث خسارت به جوامع محلی می شود، از طرفی ارزش املاک واقع در محلات نزدیک خود را نیز پایین می آورند. لذا از طریق کنترل و توسعه مجدد این زمین ها، آلودگی ها، مشکلات و تهدیدهای زیست محیطی تا حد زیادی می تواند مدیریت و کاهش یابد. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی بدنبال تحلیل ساماندهی و مدیریت اراضی قهوه ای با تاکید بر رویکرد توسعه میان افزای شهری در شهر زنجان است. گردآوری داده ها با مطالعات میدانی و کتابخانه ای انجام شد. جامعه آماری با روش نمونه گیری گلوله برفی، ۳۰ نفر انتخاب شد. تحلیل داده ها با آزمون تحلیل عاملی، و تحلیل مسیر در قالب مدل DPSIR انجام شد. یافته های تحقیق نشان داد که در قالب مدل DPSIR ، مولفه های «پاسخ» با ضریب اثر کل ۵۱۷/۰ ؛ «تاثیر» با ضریب اثر کل ۳۸۷/۰ ؛ «وضعیت» با ضریب اثر کل ۴۰۷/۰ ؛ و «نیروی محرکه» با ضریب اثر کل ۵۳۴/۰ ارتباط دوسوه و قابل قبولی با الگوی مطلوب توسعه میان افزا و مدیریت اراضی قهوه ای دارد. در نتیجه بمنظور دستیابی به الگوی مطلوب باید بر موضوعاتی مانندتقویت ضریب هم پیوندی محلات؛ تدوین ضوابط و سازوکار مالیاتی برای اراضی قهوه ای؛ بازنگری در قوانین زیست محیطی؛ ساماندهی اراضی مخروبه و مشاع؛ جلوگیری از شکل گیری بازار غیررسمی زمین توجه گردد

کلیدواژه ها:

توسعه میان افزا ، اراضی قهوه ای ، مدیریت کالبدی ، مدیریت زمین