تبیین نقش بهزیستی معنوی، روانی و اجتماعی در تاب آوری گردشگران جوان

چکیده سابقه و هدف: بهزیستی را می توان داشتن یک زندگی خوب توصیف کرد؛ این یکی از مزایایی است که گردشگران وقتی نیاز به رشد شخصی را از طریق سفرهای هدفمند برآورده می کنند، از آن برخوردار می شوند. مشارکت در فعالیت های اجتماعی و گردشگری معنوی، فرصت هایی را برای افزایش بهزیستی، عمدتا از طریق آرام کردن اضطراب و پریشانی و برآوردن نیازهای ذهنی شرکت کنندگان فراهم می کند. هدف این مطالعه پاسخگویی به این پرسش بوده است که بهزیستی روانی، اجتماعی و معنوی چه تاثیری بر تاب آوری گردشگران جوان دارد؟ روش کار: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و بر اساس روش جمع آوری داده توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری تمامی گردشگران شهر شیراز بودند که در دامنه سنی ۱۵ تا ۲۹ قرار داشتند و در تابستان سال ۱۴۰۲ در زمان جمع آوری اطلاعات در شهر شیراز حضور داشتند. حجم نمونه آماری بر اساس جدول لین، با سطح معناداری ۹۵%، ۳۸۴ نفر برآورد شد. در این پژوهش همه اصول اخلاقی رعایت شده است و مولف مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده است. یافته ها: نتایج نشان می دهد که بین بهزیستی اجتماعی و تاب آوری گردشگران جوان رابطه معنی داری وجود داشت. علاوه براین، بین بهزیستی معنوی و تاب آوری و همچنین بین بهزیستی روانی و تاب آوری رابطه وجود داشت و با افزایش میزان بهزیستی روانی، تاب آوری گردشگران جوان افزایش یافت. نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده، با توجه به مشکلات عدیده ای که وجود دارد و تهدیداتی که زندگی جوانان را در معرض خطرات متعدد قرار می دهد، می توان با برنامه­ریزی در جهت افزایش تاب آوری جوانان گام برداشت و در این میان فراهم آوردن زمینه بهزیستی جوانان از طریق گردشگری، تاثیر قابل توجهی دارد که امروزه کمتر به آن پرداخته می شود. کلمات کلیدی: بهزیستی اجتماعی بهزیستی روانی بهزیستی معنوی تاب آوری جوانان گردشگری