ارزیابی عامل های محتوایی درمان بخش نماز در اسلام

چکیده سابقه و هدف: نماز یکی از مهم ترین الگوهای فرهنگی در جامعه اسلامی و دومین رکن آن است و از آنجایی که امروزه تاکید بیشتری بر بافت های فرهنگی در حیطه روان درمانی می شود و توصیه شده است که مسائل فرهنگی با روان درمانی ها تلفیق شود، به همین دلیل هدف این مطالعه بررسی و شناسایی عوامل محتوایی بود که در نماز می توانند اثربخش باشند و بینش و قضاوت فرد را درباره مشکلات و مسائل مربوط به سلامت روان تحت تاثیر قرار دهند. روش کار: این مطالعه با رویکرد توصیفی - تحلیلی و به روش کتابخانه ای انجام شد. در این زمینه، ابتدا مفاهیم و اعمال مرتبط با نماز تعریف و سپس با بهره گیری از تعاریف علمی و چارچوب های روان شناختی به تبیین آن پرداخته شد. درنهایت، با استفاده از یافته های پژوهش های مرتبط، نتایج حاصل از مفاهیم استخراج شده بررسی شد. مولفان مقاله تضاد منافعی درباره این پژوهش گزارش نکرده اند. یافته ها: نتایج نشان داد که بعضی از زمینه های محتوایی مانند پذیرش، صبر، تقویت اراده، شفقت و مواجهه در نماز وجود دارند. این عوامل از جمله اموری هستند که در خلال نماز توصیه و تعریف شده و فرد برای اهتمام بیشتر بر آنها ترغیب شده است. نتیجه گیری: در جهت توسعه و اهمیت بیشتر درمان های مبتنی بر فرهنگ، به نظر می رسد می توان از نماز به عنوان الگویی اثربخش در زمینه مشکلات روان شناختی با توجه به عامل های ذکرشده استفاده کرد. کلمات کلیدی: اراده اسلام پذیرش درمان های فرهنگی صبر مواجهه نماز