تحلیل تغییرات ارتفاعی سطح زمین ناشی از زمین لرزه بر اساس تکنیک تداخل سنجی تفاضلی راداری در منطقه خوی

زمین لرزه ها به عنوان یکی از عوامل مهم در ایجاد تغییرات ارتفاعی سطح زمین، می توانند منجر به فرونشست یا بالاآمدگی گسترده در نواحی مختلف شوند. این تغییرات عمدتا به دلیل جابه جایی صفحات تکتونیکی، حرکت گسل ها، و تغییرات فشار در اعماق زمین رخ می دهند. بسته به نوع گسل و شرایط زلزله، ممکن است بالاآمدگی یا فرونشست ایجاد شود. پایش و بررسی این تغییرات برای مدیریت بحران و امدادرسانی، بهبود برنامه ریزی شهری و کاهش آسیب های محیطی اهمیت بالایی دارد. برای مطالعه تغییرات سطح زمین، از روش های مختلفی از جمله تراز سنجی دقیق، سامانه های تعیین موقعیت جهانی، لیزر اسکن و سنجش از دور استفاده می شود که هر یک از آن ها دارای دقت ویژگی خاص هستند. امروزه داده های ماهواره ای و روش های سنجش از دور، ابزاری کارآمد برای محاسبه جابه جایی های عمودی سطح زمین به شمار می روند. در این پژوهش، به بررسی پتانسیل داده ها و تصاویر ماهواره ای سنتینل ۱ برای مطالعه تغییرات سطح زمین در اثر زلزله ۵/۶ ریشتری خوی با استفاده از تکنیک تداخل سنجی تفاضلی راداری پرداخته شده است. با پردازش تصاویر راداری قبل و بعد از زلزله، جا به جایی های عمودی از تغییرات فاز  استخراج شده است. نتایج نشان می دهد که در برخی مناطق نزدیک به کانون زلزله بالاآمدگی و در نقاط دورتر فرونشست رخ داده است. حداکثر بالاآمدگی ۰/۰۸ متر و بیشترین فرونشست ۰/۱۵۶- متر ثبت شده است. این نتایج الگوی غیر یکنواخت تغییرات ارتفاعی سطح زمین در اثر این زمین لرزه را نمایان می سازد.

کلیدواژه ها:

Elevation Change Modeling ، Fault ، Radar Imagery ، Seismic Risk Assessment ، Sentinel-۱. ، ارزیابی خطرات لرزه ای ، تصاویر راداری ، سنتینل ۱ ، گسل ، مدل سازی تغییرات ارتفاعی.