تحول گفتمانی سیاست های فرهنگی در دولت های هفتم تا دهم

این پژوهش به بررسی و واکاوی تحول گفتمانی در سیاست های فرهنگی جمهوری اسلامی ایران طی سال های ۱۳۷۶ تا ۱۳۹۲، مصادف با فعالیت دولت های هفتم تا دهم می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چرخش های کلان نظری و اجرایی از گفتمان «اصلاحات» به گفتمان «اصول گرایی عدالت محور» در عرصه فرهنگ است. در دولت های هفتم و هشتم، سیاست گذاری فرهنگی بر مفاهیمی همچون «توسعه فرهنگی»، «جامعه مدنی»، «تسامح و تساهل» و «تکثرگرایی» استوار بود که بر کاهش تصدی گری دولت و تقویت نهادهای مدنی تاکید داشت. با تغییر رویکرد در دولت های نهم و دهم، این گفتمان جای خود را به مفاهیمی نظیر «عدالت فرهنگی»، «بازگشت به ارزش های اصیل انقلابی»، «مهندسی فرهنگی» و «مقابله با تهاجم فرهنگی» داد. یافته های تحقیق نشان می دهد که این جابجایی گفتمانی منجر به تغییرات ساختاری در نهادهای متولی فرهنگ و بازتعریف رابطه میان دولت و اهالی فرهنگ شد؛ به طوری که از رویکردی بازتر و دیالوگ محور به سمت رویکردی نظارتی و ارزش مدار حرکت کرد. این پژوهش با بهره گیری از روش تحلیل گفتمان، تاثیر این نوسانات را بر فضای عمومی جامعه و تولیدات فرهنگی آن دوره مورد واکاوی قرار می دهد

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری فرهنگی ، تحول گفتمانی ، دولت اصلاحات ، دولت عدالت محور ، جمهوری اسلامی ایران