چالش ها و فرصت های مدیران هنرستان های فنی در اجرای برنامه های مهارت محور

توسعه مهارت های فنی پایدار یکی از الزامات اساسی نظام های آموزشی در مواجهه با تحولات سریع فناوری و نیازهای متغیر بازار کار به شمار می آید. در این میان، تقویت ارتباط میان صنعت و هنرستان می تواند نقش موثری در کاهش شکاف مهارتی و ارتقای کیفیت آموزش های فنی وحرفه ای ایفا کند. هدف پژوهش حاضر مدل سازی ارتباط صنعت و هنرستان در توسعه مهارت های فنی پایدار هنرجویان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی با رویکردی ترکیبی است. در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه و در بخش کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه آموزش فنی وحرفه ای و صنعت گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران، معلمان هنرستان های فنی وحرفه ای و کاردانش و همچنین برخی متخصصان و فعالان بخش صنعت بوده است. برای تحلیل داده ها از روش مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای آماری مرتبط استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که ارتباط صنعت و هنرستان از طریق مولفه هایی مانند مشارکت صنعت در طراحی برنامه درسی، توسعه کارآموزی و یادگیری مبتنی برکار، مشارکت متخصصان صنعتی در آموزش و ارزیابی، و حمایت های فناورانه صنایع می تواند به طور معناداری بر توسعه مهارت های فنی پایدار هنرجویان تاثیر بگذارد. همچنین یافته ها بیانگر آن است که تعامل نظام مند و پایدار میان نظام آموزشی و بخش صنعت می تواند موجب بهبود کیفیت مهارت آموزی، افزایش اشتغال پذیری دانش آموختگان و هم سویی آموزش های هنرستانی با نیازهای واقعی بازار کار شود. بر این اساس، تقویت سازوکارهای همکاری میان هنرستان ها و صنایع به عنوان یکی از راهبردهای مهم در ارتقای نظام آموزش فنی وحرفه ای پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

ارتباط صنعت و هنرستان ، مهارت های فنی پایدار ، آموزش فنی وحرفه ای ، کارآموزی ، بازار کار