بازطراحی پداگوژیک دوره ابتدایی برای گذار از یادگیری عینی به تفکر انتزاعی و خودراهبر

پایه پنجم ابتدایی، به مثابه یک پل حیاتی، دانش آموزان را از دنیای یادگیری عمدتا عینی و محسوس به سمت فضای تفکر انتزاعی، استدلالی و نیازمند به استقلال عمل در دوره متوسطه اول رهنمون می شود. این پژوهش با هدف ارائه یک چارچوب پداگوژیک نوین برای این پایه تحصیلی سرنوشت ساز، به بررسی این گذار می پردازد. مسئله اصلی تحقیق، عدم کفایت رویکردهای سنتی مبتنی بر حافظه محوری و انتقال دانش در آماده سازی دانش آموزان برای مواجهه با چالش های شناختی و تحصیلی دوره بعد است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند منابع، استدلال می کند که یک بازطراحی آموزشی موثر برای پایه پنجم باید بر سه ستون اصلی استوار باشد: ۱) پداگوژی مبتنی بر کاوشگری و پروژه، برای تبدیل مفاهیم انتزاعی به تجارب عملی؛ ۲) پرورش عامدانه راهبردهای فراشناختی، برای توانمندسازی دانش آموز در مدیریت و نظارت بر فرآیند یادگیری خود؛ و ۳) تلفیق مهارت های هیجانی-اجتماعی (SEL) در برنامه درسی، برای تقویت تاب آوری و سازگاری با محیط جدید. یافته ها نشان می دهد که این چارچوب یکپارچه، نقش دانش آموز را از یک دریافت کننده منفعل اطلاعات به یک «یادگیرنده خودراهبر» و متفکر نقاد تغییر می دهد و با کاهش شکاف شناختی و هیجانی، گذار به دوره متوسطه را تسهیل کرده و بنیان های یادگیری مادام العمر را مستحکم می سازد

کلیدواژه ها:

: پایه پنجم ابتدایی ، تفکر انتزاعی ، یادگیری خودراهبر ، گذار تحصیلی ، پداگوژی نوین ، مهارت های فراشناختی ، آموزش هیجانی-اجتماعی