نقش هوش معنوی و معرفت شناسی دینی در تبیین سلامت روان دانش آموزان

تبیین سلامت روان در دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین گروه های هدف در نظام آموزش و پرورش، همواره از دغدغه های اصلی روان شناسان و مربیان بوده است. با توجه به بافت فرهنگی و اعتقادی جامعه، متغیرهایی چون هوش معنوی و معرفت شناسی دینی نقشی بی بدیل در شکل دهی به ساختار روانی و تاب آوری افراد ایفا می کنند. هوش معنوی به عنوان توانمندی استفاده از ظرفیت های والای انسانی برای حل مسائل وجودی، و معرفت شناسی دینی به عنوان چارچوب ادراکی دانش آموز از حقیقت عالم، می توانند پیش بینی کننده های نیرومندی برای ارتقای بهداشت روان باشند. هدف از مقاله مروری حاضر، بررسی جامع مبانی نظری و یافته های پژوهشی پیرامون نقش این دو متغیر در سلامت روان جامعه دانش آموزی است. در این راستا، ادبیات پژوهشی مرتبط با سلامت معنوی، ابعاد هوش معنوی و نظام های معرفت شناختی دینی مورد واکاوی قرار گرفته است. تحلیل ها نشان می دهد که برخورداری از نگاه توحیدی به هستی و تقویت ظرفیت های معنوی، منجر به افزایش رضایت از زندگی، کاهش اضطراب و بهبود مهارت های اجتماعی در نوجوانان می گردد. همچنین، پیوند میان معرفت دینی و سلامت روان از طریق ایجاد معنا در زندگی و تقویت مکانیسم های مقابله ای مذهبی تبیین شده است. در نهایت، این مقاله بر ضرورت گنجاندن برنامه های ارتقای هوش معنوی و سواد سلامت روان در مدارس تاکید می ورزد تا از این طریق، بستری برای رشد همه جانبه و پایدار دانش آموزان فراهم آید.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، معرفت شناسی دینی ، سلامت روان ، دانش آموزان ، سلامت معنوی.