بررسی اثربخشی بازی درمانی بر بهبود عملکردهای اجرایی و تمرکز حواس در دانش آموزان با اختلال یادگیری

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی بر بهبود عملکردهای اجرایی و تمرکز حواس در دانش آموزان با اختلال یادگیری انجام شده است. نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش آموز مبتلا به اختلال یادگیری (۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل) بود که پس از انتخاب تصادفی و مطابق با معیارهای ورود، تحت مداخله ۱۲ جلسه بازی درمانی ساختاریافته قرار گرفتند. ابزارهای ارزیابی شامل پرسشنامه رفتارهای اجرایی کودکان (BRIEF)، آزمون توجه پایدار کودکان (CPT) و پرسشنامه تمرکز حواس معلم بود که پیش آزمون و پس آزمون در هر دو گروه اجرا گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی زوج شده و آنالیز کوواریانس (ANCOVA) انجام شد. نتایج نشان داد که پس آزمون گروه آزمایش به طور معناداری در مقیاس های توانایی های اجرایی (مانند کنترل تحرک، تقویت حافظه کاری و انعطاف پذیری شناختی) و همچنین میزان تمرکز حواس نسبت به گروه کنترل بهبود یافته است (p < ۰.۰۱). به طور خاص، کاهش رفتارهای ناهنجارانه مرتبط با بی تفاوتی شناختی و افزایش توانایی در انجام وظایف چندمرحله ای و پایداری توجه در طولانی مدت از جمله اثربخشی های قابل توجه بازی درمانی بود. این یافته ها حاکی از آن است که بازی درمانی به عنوان یک مداخله غیرتهاجمی و شادی بخش، می تواند به عنوان بخشی از برنامه های حمایتی و توانمندسازی در محیط های آموزشی و درمانی مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که بازی درمانی باید در کنار سایر روش های توانمندسازی شناختی و رفتاری در برنامه های تربیت ویژه گنجانده شود تا اثربخشی آموزشی و روان شناختی دانش آموزان با اختلال یادگیری به طور جامع ارتقا یابد