نظریه سرمایه اجتماعی

نظریه سرمایه اجتماعی بر اهمیت شبکه های ارتباطی و روابط اجتماعی در دستیابی به اهداف فردی و سازمانی تاکید دارد. از این منظر، مشارکت حرفه ای معلمان به ایجاد و تقویت سرمایه اجتماعی در مدرسه کمک می کند. هنگامی که معلمان با یکدیگر همکاری می کنند، دانش خود را به اشتراک می گذارند و از یکدیگر حمایت می کنند، اعتماد و هنجارهای متقابل شکل می گیرد که می تواند منجر به افزایش همکاری و اثربخشی جمعی شود (گیلیز و اشمن، ۲۰۰۳). این سرمایه اجتماعی به معلمان امکان می دهد تا به منابع، اطلاعات و فرصت های جدیدی دست یابند که به تنهایی قادر به دستیابی به آن ها نبودند. برای مثال، یک معلم تازه کار می تواند از تجربه و راهنمایی یک معلم با سابقه بهره مند شود، که این امر به تسریع فرآیند یادگیری و بهبود عملکرد او کمک می کند. تحقیقات نشان داده اند که مدارس با سرمایه اجتماعی بالا، معمولا در دستیابی به اهداف آموزشی موفق تر عمل می کنند (لی و لام، ۲۰۱۳).