بررسی نقش هوش مصنوعی در آینده آموزش و پرورش

هدف پژوهش حاضر بررسی کاربرد ابزارهای فناوری مانند نرم افزارها، اپلیکیشن های آموزشی، پلتفرم های تعاملی و وب سایت های یادگیری در آموزش زبان عربی و تاثیر آن ها بر بهبود یادگیری و انگیزه دانش آموزان است. با گسترش فناوری های نوین و ورود آن ها به محیط آموزشی، شیوه های یاددهی و یادگیری زبان های دوم، از جمله زبان عربی، تغییرات بنیادینی یافته اند و پژوهش های متعددی در سال های اخیر به بررسی کارآمدی ابزارهای فناورانه در تقویت مهارت های زبانی پرداخته اند (حسینی، ۱۴۰۰). از آنجا که زبان عربی نیازمند تمرین های شنیداری، گفتاری، خوانداری و نوشتاری مستمر است، استفاده از فناوری می تواند فرصت های تمرینی متنوع، انعطاف پذیر و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان را فراهم سازد (Alkathiri, ۲۰۲۰). روش پژوهش حاضر توصیفی پیمایشی است و جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه اول و دوم است که با ابزارهای فناوری در آموزش عربی درگیر بوده اند. داده ها با پرسش نامه استاندارد سنجش انگیزش تحصیلی و نیز آزمون پیشرفت درک و واژگان عربی جمع آوری شد. نتایج نشان می دهد استفاده از فناوری تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه درونی، بهبود تعامل یادگیرندگان، ارتقای سطح مشارکت کلاسی، تقویت یادگیری خودراهبر و افزایش یادگیری مهارت های زبانی داشته است. همچنین تحلیل داده ها نشان داد ابزارهای فناوری بیشترین تاثیر را در بهبود مهارت خوانداری و شنیداری داشته و دانش آموزان استفاده از اپلیکیشن ها و نرم افزارهای تعاملی را به شیوه های سنتی ترجیح داده اند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که مرور چندباره محتوا، دسترسی شبانه روزی به منابع، فرصت تمرین مستقل و بازخورد فوری از جمله مهم ترین عوامل ارتقای انگیزه و یادگیری هستند (گرجی، ۱۳۹۹). بر اساس یافته ها، به کارگیری فناوری در آموزش عربی نه تنها یک انتخاب جانبی نیست، بلکه ضرورتی اساسی برای بهبود کیفیت تدریس و پاسخ گویی به نیازهای نسل جدید یادگیرندگان محسوب می شود. در پایان بر لزوم توسعه محتوای بومی شده، آموزش معلمان برای کار با فناوری و بهبود زیرساخت های مدرسه تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش عربی ، فناوری آموزشی ، انگیزه یادگیری ، اپلیکیشن های یادگیری