بیش از پیش نمایان می شود. در دنیای امروز، مدارس تنها مراکز انتقال دانش نیستند

طور فعال در فرآیندهای مدرسه مشارکت می کنند، در تصمیم گیری ها سهیم می شوند، و دانش و تجربیات خود را با یکدیگر به اشتراک می گذارند، اثربخشی تدریس آن ها افزایش می یابد و این امر به نوبه خود، منجر به پیشرفت تحصیلی بهتر دانش آموزان می شود (گیلیز، ۲۰۱۴). فناوری، با فراهم آوردن بسترهای ارتباطی و همکاری آنلاین، امکان تبادل دانش و تجربه را فراتر از محدودیت های زمانی و مکانی فراهم می کند. این امر به ویژه در مدارس که معلمان اغلب به صورت انفرادی در کلاس های خود فعالیت می کنند، از اهمیت بالایی برخوردار است. بدون وجود ابزارهایی برای تسهیل این ارتباطات، معلمان ممکن است احساس انزوا کنند و از آخرین روش های تدریس و تحولات آموزشی بی خبر بمانند. بنابراین، پژوهش حاضر با برجسته کردن نقش فناوری در این زمینه، به دنبال ارائه راهکارهایی برای افزایش این مشارکت است (جانسون، ۱۹۹۴).دلیل دیگر ضرورت این پژوهش، اهمیت جو سازمانی باز در ایجاد یک محیط کاری سالم و مولد است. یک جو سازمانی بسته و سلسله مراتبی می تواند منجر به کاهش انگیزه، عدم شفافیت، و مقاومت در برابر نوآوری