میان اضطراب و امید؛ روایت تاملی از چالش ها و فرصت های سال اول تدریس ریاضی

سال اول تدریس به عنوان یکی از حساس ترین و تعیین کننده ترین مراحل در مسیر حرفه ای معلمان، نقشی اساسی در شکل گیری هویت حرفه ای، نگرش به تدریس و تداوم حضور در نظام آموزشی ایفا می کند. این پژوهش با هدف واکاوی چالش ها و فرصت های سال اول تدریس ریاضی، از رویکرد کیفی و روایت پژوهی بهره گرفته و بر تجربه زیسته و تاملات حرفه ای یک معلم تازه کار تمرکز دارد. داده های پژوهش از طریق یادداشت های تاملی، بازخوانی تجربه های کلاسی و روایت شخصی گردآوری شده و به صورت تحلیلی مورد تفسیر قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهند که معلم تازه کار در سال نخست تدریس با مجموعه ای از چالش های درهم تنیده مواجه است که از جمله آن ها می توان به فاصله میان ذهنیت آرمانی از تدریس و واقعیت پیچیده کلاس درس، دشواری های تدریس در محیط های روستایی و رفت وآمد، ماهیت انتزاعی و دشوار درس ریاضی و ادراک غیرقابل فهم بودن آن برای دانش آموزان، و همچنین مقایسه معلم جدید با معلم سال قبل و دشواری پذیرش از سوی دانش آموزان اشاره کرد. تحلیل روایی این تجربه ها نشان داد که هر یک از این چالش ها، در بستر تامل حرفه ای و بازاندیشی مستمر، می تواند به فرصتی برای یادگیری، رشد و بازتعریف نقش معلم تبدیل شود. تنوع بخشی به روش های تدریس، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، تقویت روابط حرفه ای با همکاران، و بازسازی رابطه معلم–دانش آموز از طریق اصالت و ثبات رفتاری، از مهم ترین فرصت های برآمده از این چالش ها بودند. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به تجربه های زیسته معلمان تازه کار در برنامه های تربیت معلم و حمایت های حرفه ای تاکید دارد و نشان می دهد که روایت گری و تامل نظام مند می تواند نقش موثری در تبدیل تجربه های فردی به دانشی حرفه ای و پایدار در آموزش ریاضی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تدریس ریاضی ، سال اول تدریس ، تجربه زیسته معلم ، پژوهش روایی ، هویت حرفه ای معلم