در نهایت، مقدمه حاضر تبیین می کند که ارزشیابی مستمر نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت گریزناپذیر

بوده و در آینده نیز شهروندی متعادل و با اعتمادبه نفس خواهد بود. صیانت از رویاهای کودکان، بزرگترین رسالت نظام تعلیم و تربیت است که تنها در سایه ارزشیابی های انسانی و پویا محقق می شود.در نهایت، مقدمه حاضر تبیین می کند که ارزشیابی مستمر نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت گریزناپذیر برای بقای نظام آموزش و پرورش در دنیای متغیر امروز است. ما نیازمند مدارسی هستیم که در آن یادگیری فعالیتی لذت بخش و بدون ترس باشد. این مقاله مروری تلاش می کند تا با تکیه بر یافته های علمی، ابعاد مختلف این موضوع را واکاوی کرده و راهکارهایی برای بهبود وضعیت کنونی ارائه دهد (نوبخت سلماسی، ۱۴۰۴). هدف غایی، رسیدن به نظامی است که در آن ارزشیابی به جای مچ گیری، در خدمت دستگیری از دانش آموزان باشد. آینده آموزش در گروی گذار موفق به این پارادایم نوین است که بر کرامت انسانی و