استوار است که یادگیری یک نقطه پایانی نیست، بلکه جریانی است که در آن

مستمر زمانی آشکارتر می شود که به نقش بازخورد در اصلاح مسیر یادگیری توجه کنیم. بازخورد به عنوان پلی میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب عمل می کند و به دانش آموز اجازه می دهد تا نقاط قوت خود را تقویت و ضعف های خود را برطرف نماید. معلم در این نظام، از جایگاه یک قاضی که تنها در پایان ترم حکم صادر می کند، به جایگاه یک تسهیل گر و مربی تغییر نقش می دهد که پا به پای دانش آموز در مسیر دانش گام برمی دارد (بهرامی، ۱۴۰۲). این همراهی مستمر منجر به ایجاد رابطه ای سرشار از اعتماد میان مربی و متربی شده