نقش هوش مصنوعی در بهبود آموزش درس کار و فناوری

با گسترش فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به عرصه های مختلف زندگی، نظام های آموزشی نیز ناگزیر از بهره گیری از این فناوری ها برای ارتقای کیفیت آموزش هستند. درس کار و فناوری در دوره متوسطه اول به دلیل ماهیت مهارتی و کاربردی خود، ظرفیت بالایی برای استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در فرآیند یاددهی–یادگیری دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در بهبود آموزش درس کار و فناوری در دوره متوسطه اول است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مقالات علمی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مانند سیستم های یادگیری هوشمند، دستیارهای آموزشی دیجیتال، تحلیل داده های یادگیری و شبیه سازهای هوشمند می تواند به شخصی سازی آموزش، افزایش انگیزه دانش آموزان، ارتقای مهارت های عملی و بهبود عملکرد تحصیلی آنان در درس کار و فناوری منجر شود. همچنین به کارگیری هوش مصنوعی امکان بازخورد فوری، آموزش تعاملی و مدیریت بهتر فرآیند یادگیری را فراهم می کند. با این حال، چالش هایی نظیر زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان و مسائل اخلاقی نیز در مسیر استفاده از این فناوری وجود دارد. در نهایت، توسعه زیرساخت ها، آموزش معلمان و طراحی محتوای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی برای بهره گیری موثر از این فناوری در آموزش پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، کار و فناوری ، آموزش متوسطه اول ، یادگیری دیجیتال