فعالیت های متنوع فرهنگی از جمله تئاتر

جستجوگری، تفکر انتقادی و خلاقیت را در آن ها بیدار کرده و پایه های یک شخصیت علمی استوار، مستقل و نوجو را بنا می نهد؛ و از سوی دیگر، با قرار دادن آن ها در بطن کار تیمی، چالش های ارتباطی و مسئولیت های گروهی، مهارت های نرمی نظیر همدلی، حل تعارض، رهبری و انعطاف پذیری را در وجودشان نهادینه می سازد که شالوده یک شخصیت اجتماعی سالم و کارآمد است. زمانی که نظام آموزشی بستر مناسبی برای فعالیت های متنوع فرهنگی از جمله تئاتر، ادبیات، مسابقات علمی، انجمن های زیست محیطی و شوراهای مشارکتی فراهم می آورد، در واقع در حال تمرین دموکراسی، مدارا و خردورزی با نسل آینده است. خروجی چنین سیستمی، افرادی تک بعدی و صرفا حافظ اطلاعات نیستند، بلکه شهروندانی آگاه، خودباور و دارای ظرفیت های بالای روانی هستند که می توانند در مواجهه با پیچیدگی های زندگی شخصی و حرفه ای خود، تصمیمات عقلانی و اخلاقی اتخاذ نمایند. بنابراین، ضروری است که سیاست گذاران آموزشی، مدیران و معلمان، با تغییر نگرش نسبت به جایگاه فرهنگ در مدرسه، برنامه های فرهنگی را از حاشیه به متن برنامه های درسی منتقل کرده و با اختصاص منابع کافی، زمان مناسب و فراهم آوردن فضای آزاد و حمایت گر، زمینه را برای شکوفایی حداکثری استعدادها و تکامل