نقش مشارکت های فرهنگی در توسعه مهارت ها و تکامل شخصیت اجتماعی

انسان ذاتا موجودی اجتماعی است و موفقیت او در زندگی تا حد بسیار زیادی در گرو توانایی او در برقراری ارتباط موثر و سازگاری با جامعه است. مدرسه به عنوان یک جامعه کوچک، ایده آل ترین مکان برای جامعه پذیری و تمرین نقش های اجتماعی است و فعالیت های فرهنگی، کارآمدترین ابزار برای تحقق این مهم محسوب می شوند. توسعه شخصیت اجتماعی شامل کسب مهارت هایی نظیر همدلی، رهبری، کار گروهی، کنترل خشم، پذیرش تفاوت ها و مسئولیت پذیری مدنی است (ماهونی، کرنز و فارمر، ۲۰۰۳). در یک کلاس درس معمولی، به دلیل ساختار یک طرفه آموزش و زمان محدود، فرصت چندانی برای تعامل و گفتگو میان همسالان فراهم نمی شود. اما در جریان فعالیت های فرهنگی، دانش آموزان به صورت مداوم با