استفاده از فناوری های نوین در مدیریت و برنامه ریزی آموزشی در مقطع ابتدایی

با ورود به عصر اطلاعات و جامعه دانش بنیان، فناوری های نوین به عنوان ابزاری قدرتمند برای تحول در نظام های آموزشی شناخته می شوند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی کاربرد فناوری های نوین در فرآیندهای مدیریت و برنامه ریزی آموزشی در مدارس ابتدایی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر داده های کتابخانه ای و میدانی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران و کارشناسان برنامه ریزی درسی مدارس ابتدایی است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه با خبرگان انجام گرفت. نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد که بهره گیری از سامانه های اطلاعات مدرسه، نرم افزارهای مدیریت یادگیری (LMS) و ابزارهای تحلیل داده، نقش بسزایی در افزایش بهره وری مدیریتی، شفافیت تصمیم گیری ها و انعطاف پذیری برنامه های درسی دارد. یافته ها بیانگر آن است که اگرچه زیرساخت های فنی در حال گسترش است، اما نگرش سنتی مدیران و عدم مهارت کافی در استفاده از ابزارهای تحلیلی، از موانع اصلی بهره برداری کامل از این فناوری هاست. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود با برگزاری دوره های توانمندسازی تخصصی، مهارت های دیجیتال مدیران در حوزه برنامه ریزی مبتنی بر داده ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، مقطع ابتدایی ، سامانه های اطلاعات مدرسه.