نقش آموزش و پرورش در توانمندسازی خانواده ها برای تربیت فرزند در فضای مجازی

با گسترش روزافزون فناوری های ارتباطی و نفوذ فضای مجازی در زندگی روزمره، نظام خانواده با چالش های نوینی در زمینه تربیت و نظارت بر فرزندان روبرو شده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش آموزش و پرورش به عنوان نهادی رسمی و تاثیرگذار در توانمندسازی خانواده ها برای تربیت فرزند در فضای مجازی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر داده های کتابخانه ای و میدانی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل والدین و مربیان دانش آموزان مقطع متوسطه است که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان می دهد که آموزش و پرورش با اجرای برنامه های فرهنگی و آموزشی می تواند به طور معناداری آگاهی، نگرش و مهارت های والدین را در زمینه سواد رسانه ای ارتقا دهد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که همکاری مدرسه و خانواده و برگزاری کارگاه های آموزشی، نقش بسزایی در کاهش آسیب های فضای مجازی و افزایش تاب آوری خانواده دارد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود آموزش و پرورش با گنجاندن آموزش های سواد دیجیتال در برنامه های درسی و برگزاری جلسات مشاوره ای برای والدین، خلاهای موجود در تربیت فرزند در عصر دیجیتال را پوشش دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توانمندسازی خانواده ، تربیت فرزند ، فضای مجازی ، سواد رسانه ای.