تاثیرنگرش مذهبی بر سلامت روان در نوجوانان

دین بدون تردید و کمترین شک و انکاری یکی از کهن ترین و با سابقه ترین و همچنین جامع ترین مظاهر روح انسان است . مسلم است که هر نوع روان شناسی که به مطالعه ی سازمان روانی شخصیت انسانی می پردازد، ناچار باید قبول داشته باشد که دین تنها پدیده ی اجتماعی یا تاریخی نیست بلکه از نظر بسیاری از افراد یک سوال شخصی مهمی را مطرح می سازد . هدف اساسی دین اسلام، قرب و نزدیکی با خداوند می باشد. همان گونه که در قرآن کریم سوره ذاریات آیه ی ۵۶ می خوانیم : «و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون»: «ما جن و انس را نیافریدیم مگربرای اینکه مرا به یکتایی پرستش کنند» برای رسیدن به این هدف عظیم ابتدا باید انسان قدرت و توانایی شناخت خود را داشته باشد. زیرا همان گونه که حضرت علی (ع) فرموده است : «من عرف نفسه فقد عرف ربه»: «هرکس نفس خود را شناخت یقینا" خدا را می شناسد و خالصانه ترین عبادت و یکتا پرستی ، عبادتی است که همراه با شناخت و معرفت باشد» . نگرش مذهبی، نگرش نظام داری از باورها و اعمال نسبت به امور مقدس است. نگرش و تمایلی که معطوف به امر قدسی در دو بعد دین شناسی و دین باوری می شود. به نظرمی رسد ، برای اجرای فرمان پروردگار یعنی اندیشیدن وتفکر باید در درجه ی اول به سلامت روان افراد توجه شود، زیرا از یک ذهن آشفته و روان رنجور انتظار نمی رود که به بهترین وجه به تفکر درباره ی نظام آفرینش بپردازد و به طورکلی اندیشه ی سالم از روان سالم طراوش میکند .

کلیدواژه ها:

نگرش ، مذهبی ، سلامت