از استرس تا سازگاری: تحلیل راهبردهای مقابله ای و مولفه های تاب آوری در مواجهه با چالش های زندگی در دانش آموزان

زمینه و هدف: محیط های آموزشی همواره آبستن استرس ها و چالش های متعددی برای یادگیرندگان هستند؛ که می تواند بر عملکرد آکادمیک آنان تاثیر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های زندگی دانش آموزان، تحلیل راهکارهای مقابله ای و تعیین سهم تاب آوری در ارتقای سلامت روان و بهزیستی تحصیلی آنان انجام شده است. روش پژوهش: این مطالعه با کاربست روش تحقیق کیفی انجام پذیرفت. داده های گردآوری شده با هدف شناسایی و طبقه بندی عوامل محرک و موانع بازدارنده تاب آوری در میان دانش آموزان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد که آموزش نظام مند مهارت های مقابله ای و تقویت اعتمادبه نفس، نقش بسزایی در خنثی سازی اثرات منفی استرس زاهای محیطی دارد. همچنین مشخص گردید که دانش آموزان دارای سطح بالاتری از مهارت های عاطفی و اجتماعی، ظرفیت بیشتری برای بازیابی روانی در مواجهه با بحران ها نشان داده و عملکرد تحصیلی مطلوب تری دارند. نتیجه گیری: توسعه تاب آوری نباید به اتفاقات تصادفی واگذار شود، بلکه نیازمند مداخلات هدفمند روان شناختی است. بر این اساس، طراحی برنامه های آموزشی با محوریت توانمندسازی روان شناختی و ادغام آموزش های مقابله ای در سیاست گذاری های کلان آموزشی، امری ضروری و اجتناب ناپذیر ارزیابی می گردد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، سیاست گذاری آموزشی ، مهارت های مقابله ای ، چالش های زندگی ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی