بررسی تطبیقی اثربخشی کتاب درسی سنتی و محتوای دیجیتال در افزایش جذابیت و عمق یادگیری

این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی کتاب درسی سنتی و محتوای دیجیتال در تقویت جذابیت و عمق یادگیری دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق تجربی-تجربه ای با طراحی پیش آزمون-پس آزمون و گروه های کنترل و آزمایش به کار گرفته شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان کلاس هشتم دو مدرسه شهری در استان خراسان رضوی بود که به صورت تصادفی به دو گروه (۳۰ نفره) تقسیم شدند. یک گروه با کتاب درسی چاپی و گروه دیگر با محتوای دیجیتال تعاملی (شامل ویدیو، انیمیشن، آزمون های فوری و شبیه سازی) آموزش دیدند. پس از ۶ هفته مداخله، آزمون های جذابیت (مقیاس پژوهشگر ساخته شده، α=۰/۸۹) و عمق یادگیری (آزمون تفکیک مفاهیم، α=۰/۸۵) اجرا گردید. نتایج نشان داد که محتوای دیجیتال از نظر جذابیت (p<۰/۰۰۱، تفاوت میانگین=۱۲/۷) و عمق یادگیری (p=۰/۰۰۳، تفاوت میانگین=۸/۴) به طور معناداری برتری دارد. تحلیل کیفی از مصاحبه با دانش آموزان نیز حاکی از افزایش انگیزه داخلی، مشارکت فعال و توانایی انتقال دانش به موقعیت های جدید در گروه دیجیتال بود. با این حال، برخی دانش آموزان از کمبود کنترل روی سرعت یادگیری و کاهش تمرکز در محیط دیجیتال شکایت کردند. این پژوهش نشان می دهد که دیجیتال سازی محتوا تنها در صورتی موثر است که با اصول روان شناختی یادگیری و نیازهای فردی هماهنگ باشد. پیشنهاد می شود طراحی محتوای دیجیتال با مشارکت معلمان و دانش آموزان و بر اساس چارچوب یادگیری فعال انجام شود.

کلیدواژه ها:

کتاب درسی سنتی ، محتوای دیجیتال ، جذابیت یادگیری ، عمق یادگیری ، یادگیری فعال