آموزش و پرورش در دبیرستان های امروز؛ گذار از حافظه محوری به سوی پرورش انسان های اندیشمند و توانمند
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_17829
تاریخ نمایه سازی: 28 اسفند 1404
چکیده مقاله:
نظام های آموزش و پرورش در سراسر جهان، به ویژه در مقطع حساس دبیرستان، در آستانه ی تحولی بنیادین قرار دارند. مدل سنتی که بر انتقال انبوه اطلاعات و تقویت حافظه ی محفوظات متمرکز بود، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده ی جامعه ی دانش بنیان و پرچالش قرن بیست ویکم نیست. این مقاله مروری با هدف تحلیل این گذار ضروری و ترسیم چشم اندازهای نوین، به واکاوی مبانی، الزامات و موانع تحول «آموزش و پرورش دبیرستان» از رویکرد حافظه محور به سوی الگویی می پردازد که غایت آن پرورش «انسان های اندیشمند و توانمند» است. انسان اندیشمند به فردی اشاره دارد که مجهز به مهارت های تفکر نقاد، تفکر خلاق، حل مسئله و توانایی تحلیل نظام مند مسائل پیچیده است. انسان توانمند نیز به یادگیرنده ای اطلاق می شود که از سوادهای چندگانه (دیجیتال، عاطفی، اجتماعی)، انعطاف پذیری شناختی، توانایی همکاری و مهارت یادگیری مادام العمر برخوردار است. این گذار تنها با تغییر در محتوای درسی محقق نمی شود، بلکه مستلزم دگرگونی در فلسفه ی تربیت، نقش معلم، طراحی فضای یادگیری، شیوه های ارزشیابی و فرهنگ مدرسه است. در این مسیر، فناوری های نوین—به ویژه هوش مصنوعی—نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان تسهیل گر و شریک شناختی می توانند به شخصی سازی یادگیری، آزادسازی زمان معلم برای تعاملات عمیق تر و ایجاد تجربیات یادگیری غنی کمک کنند. با این حال، این تحول با چالش های عمیقی روبروست: مقاومت در برابر تغییر در ساختارهای بوروکراتیک، کمبود منابع و آموزش حرفه ای معلمان، نبود چارچوب های ارزیابی مناسب برای سنجش مهارت های پیچیده، و خطر تقلیل این تحول به سطح شعار و تغییرات صوری. این مقاله با مرور ادبیات گسترده، استدلال می کند که آینده ی آموزش دبیرستانی در گرو عبور از پارادایم «آموزش به عنوان انتقال» به سوی پارادایم «آموزش به عنوان پرورش ظرفیت های شناختی و وجودی» است. در این الگوی نوین، کلاس درس به کارگاهی برای کاوش، گفت وگو، خلق و تفکر تبدیل می شود و دانش آموز نه مصرف کننده ی منفعل اطلاعات، بلکه کنش گر و سازنده ی فعال دانش است. نتیجه گیری کلی آن است که تحقق این چشم انداز نیازمند اراده ی جمعی سیاست گذاران، مدیران، معلمان و خانواده ها برای بازاندیشی ریشه ای در اهداف، فرآیندها و محیط های یادگیری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رقیه ممشلو
۱-کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست
حوا حسینی
۲- کارشناسی ادبیات فارسی
فاطمه سادات حسینی
۳-کارشناسی زیست شناسی