نقش مربی پرورشی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی میان دانش آموزان ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مربی پرورشی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی و روش آن توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان و مربیان پرورشی مدارس ابتدایی بود که نمونه ای تصادفی از آن انتخاب شد. گردآوری داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفت و تحلیل داده ها با روش های آماری توصیفی و استنباطی صورت پذیرفت.یافته ها نشان داد که آسیب های اجتماعی شایع در این دوره شامل پرخاشگری، بی انضباطی، انزواطلبی، ضعف مهارت های ارتباطی و وابستگی به فضای مجازی است. فعالیت های پرورشی و برنامه های آموزشی مربیان نقش موثری در کاهش این آسیب ها دارند. همچنین آموزش مهارت های زندگی و ایجاد تعامل موثر با دانش آموزان و خانواده ها موجب افزایش توانایی دانش آموزان در مدیریت هیجانات، حل مسئله، برقراری روابط اجتماعی مثبت و کاهش رفتارهای پرخطر می شود. با این حال، موانعی مانند کمبود منابع، محدودیت زمانی و ضعف برنامه ریزی، اثربخشی فعالیت های پرورشی را کاهش می دهد.نتایج پژوهش نشان داد که مربی پرورشی می تواند با طراحی برنامه های هدفمند، آموزش مهارت های زندگی و ایجاد تعامل مستمر با دانش آموزان و خانواده ها، نقش کلیدی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، پیشگیری از آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های زندگی ، تعامل خانواده و مدرسه