نقش مدرسه دیجیتال در کاهش یا افزایش اضطراب تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 53
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFERPS01_4226
تاریخ نمایه سازی: 27 اسفند 1404
چکیده مقاله:
این تحقیق به بررسی نقش مدارس دیجیتال در اضطراب تحصیلی دانش آموزان می پردازد و هدف آن تحلیل دقیق این است که آیا استفاده از فناوری های دیجیتال و سیستم های آموزشی آنلاین می تواند به کاهش یا افزایش اضطراب تحصیلی در میان دانش آموزان کمک کند. با گسترش روزافزون استفاده از فناوری ها در فرآیندهای آموزشی، این سوال مطرح می شود که آیا این تحولات می توانند اثرات روانی بر دانش آموزان به ویژه در زمینه اضطراب تحصیلی داشته باشند یا خیر. اضطراب تحصیلی به عنوان یکی از عوامل منفی موثر بر عملکرد تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان شناخته می شود و شواهد متعددی حاکی از آن است که با رشد مدارس دیجیتال، این اضطراب می تواند به طرق مختلف تحت تاثیر قرار گیرد. تحقیق حاضر از یک رویکرد ترکیبی برای جمع آوری داده ها استفاده کرده و به بررسی مطالعات پیشین در این حوزه پرداخته است. در کنار این، پرسشنامه هایی برای ارزیابی میزان اضطراب تحصیلی قبل و بعد از استفاده از سیستم های دیجیتال طراحی و میان دانش آموزان مقاطع مختلف تحصیلی توزیع شده است. یافته های تحقیق نشان می دهند که مدارس دیجیتال، بسته به نحوه طراحی و استفاده از آن ها، می توانند هم تاثیرات مثبت و هم منفی بر اضطراب تحصیلی داشته باشند. در برخی موارد، استفاده از این مدارس به دلیل فراهم آوردن امکانات یادگیری انعطاف پذیر و شخصی سازی شده، کاهش اضطراب و استرس را به دنبال داشته است، زیرا دانش آموزان می توانند با سرعت خود یاد بگیرند و در محیطی راحت تر و کمتر تحت فشار امتحان قرار بگیرند. اما در مواردی دیگر، فقدان تعاملات انسانی، مشکلات فنی و ناتوانی در مدیریت زمان در دنیای دیجیتال، به افزایش اضطراب و فشار تحصیلی منجر شده است. این تحقیق همچنین به این نکته می پردازد که تاثیرات مدرسه دیجیتال بر اضطراب تحصیلی ممکن است تحت تاثیر عواملی چون جنسیت، سن، نوع درس و توانایی های دیجیتال دانش آموزان قرار گیرد. در نهایت، این مقاله به این نتیجه می رسد که برای کاهش اضطراب تحصیلی در مدارس دیجیتال، باید سیاست ها و راهبردهای آموزشی به گونه ای طراحی شوند که نه تنها از ابزارهای دیجیتال بهره مند شویم، بلکه مسائل روانی و اجتماعی دانش آموزان نیز در نظر گرفته شوند تا از این طریق بتوان به یک یادگیری موثرتر و با کمترین میزان اضطراب دست یافت. این تحقیق به نقش کلیدی معلمان و طراحان سیستم های آموزشی در استفاده بهینه از فناوری های دیجیتال و ایجاد محیط های آموزشی متناسب با نیازهای روانی دانش آموزان تاکید دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعید مصباح
* نویسنده اول
حسن تخت روان کاملی
نویسنده دوم
چنگیز شعاعی
نویسنده سوم
عبدالله حسین پور آقائی ف آملا
نویسنده چهارم