تاثیر منطق های تصمیم گیری علیت و اثرسازی بر عملکرد بین المللی با نقش میانجی همکاری با شرکا و نقش تعدیل گر عدم قطعیت محیطی (مورد مطالعه: شرکت های کوچک و متوسط صادرکننده استان تهران)

هدف این پژوهش بررسی تاثیر منطق های تصمیم گیری علی و اثرسازی بر عملکرد بین المللی شرکت های کوچک و متوسط و همچنین تبیین نقش میانجی همکاری با شرکا و نقش تعدیل گر عدم قطعیت محیطی در این روابط است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل شرکت های صادرکننده کوچک و متوسط مستقر در استان تهران بودند. داده ها از طریق پرسش نامه های ساختاریافته و برگرفته از چتی و همکاران (۲۰۲۴) و شیروکووا و همکاران ( ۲۰۲۱) با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای گردآوری شد.. برای آزمون فرضیه ها و تحلیل روابط بین متغیرها از روش مدل یابی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی استفاده شد.نتایج پژوهش نشان داد که منطق تصمیم گیری علی و منطق تصمیم گیری اثرسازی بر عملکرد بین المللی شرکت ها تاثیر مثبت و معنادار دارند. همچنین یافته ها نشان داد که هر دو منطق تصمیم گیری بر همکاری با شرکا تاثیر مثبت و معنی داردارند و همکاری با شرکا نیز بر عملکرد بین المللی شرکت ها اثر مثبت و معنادار می گذارد. نتایج تحلیل میانجی گری نشان داد که همکاری با شرکا نقش میانجی جزئی در رابطه بین منطق های تصمیم گیری و عملکرد بین المللی ایفا می کند. علاوه بر این، یافته ها نشان داد که عدم قطعیت محیطی رابطه بین منطق تصمیم گیری علی و عملکرد بین المللی را تضعیف می کند، در حالی که همین عامل رابطه بین منطق تصمیم گیری اثرسازی و عملکرد بین المللی را تقویت می کند.یافته های این پژوهش به توسعه ادبیات کارآفرینی بین الملل و تصمیم گیری استراتژیک کمک می کند و نشان می دهد که اثربخشی منطق های تصمیم گیری مدیران تا حد زیادی به شرایط محیطی و میزان عدم قطعیت بازار بستگی دارد. همچنین نتایج پژوهش می تواند راهنمای مفیدی برای مدیران شرکت های کوچک و متوسط در انتخاب رویکردهای مناسب تصمیم گیری در فرآیند بین المللی سازی باشد.

کلیدواژه ها:

منطق تصمیم گیری علی ، منطق تصمیم گیری اثرسازی ، همکاری با شرکا ، عدم قطعیت محیطی ، عملکرد بین المللی ، شرکت های کوچک و متوسط.