مطالعه ارتباط بین هیجان های مثبت یادگیری (شوق، غرور، علاقه) و خلاقیت شناختی در فرایند حل مسئله در کلاس درس

هدف پژوهش حاضر، بررسی ارتباط بین هیجان های مثبت یادگیری — شامل شوق، غرور و علاقه — و خلاقیت شناختی دانش آموزان در فرایند حل مسئله در کلاس درس بود. هیجان های مثبت به عنوان عوامل درونی موثر بر انگیزش، انعطاف پذیری ذهنی و تولید ایده های نو شناخته می شوند، در حالی که خلاقیت شناختی در حل مسئله مستلزم ترکیب تفکر واگرا و همگرا است. طرح پژوهش حاضر توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ بود. نمونه ای به حجم ۲۵۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هیجان های یادگیری پک رون (Pekrun, ۲۰۰۶) و آزمون خلاقیت شناختی تورنس (Torrance, ۲۰۱۸) بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بین هیجان های مثبت یادگیری و خلاقیت شناختی در حل مسئله رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p < ۰.۰۱)، به طوری که متغیرهای شوق و علاقه، پیش بینی کننده های قوی تر خلاقیت شناختی نسبت به غرور بودند. بر این اساس، تجربه هیجان های مثبت در کلاس درس می تواند محرک موثری در ارتقای توانایی های شناختی سطح بالا و خلاقیت دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هیجان های مثبت یادگیری ، شوق ، غرور ، علاقه ، خلاقیت شناختی ، حل مسئله ، آموزش خلاق