کاربرد بازی های آموزشی در بهبود عملکرد دانش آموزان با اختلال خواندن در نظام آموزش و پرورش ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد بازی های آموزشی در بهبود عملکرد دانش آموزان دارای اختلال خواندن در نظام آموزش و پرورش ایران انجام شد. با توجه به شیوع قابل توجه نارساخوانی در دوره ابتدایی و محدودیت اثربخشی برخی روش های سنتی آموزش خواندن، این مطالعه کوشید نقش یادگیری مبتنی بر بازی را به عنوان رویکردی نوآورانه مورد ارزیابی قرار دهد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های دوم تا چهارم ابتدایی دارای اختلال خواندن در مدارس دولتی شهری بود که پس از غربالگری، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در یک دوره آموزشی مبتنی بر بازی های هدفمند خواندن شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل آموزش معمول را دریافت نمود. داده ها با استفاده از آزمون های استاندارد خواندن و پرسشنامه نگرشی معلمان گردآوری و با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شد. نتایج نشان داد که بازی های آموزشی تاثیر معناداری بر بهبود آگاهی واج شناختی، رمزگشایی و روان خوانی دانش آموزان دارای اختلال خواندن دارد و نگرش آنان نسبت به فعالیت های خواندن را نیز مثبت تر می کند. هرچند بهبود درک مطلب نیز مشاهده شد، اما اندازه اثر آن محدودتر بود. یافته های کیفی نیز امکان پذیری اجرایی این رویکرد را از دیدگاه معلمان تایید کرد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که بازی های آموزشی، در صورت طراحی هدفمند و اجرای نظام مند، می توانند به عنوان ابزاری موثر در برنامه های مداخله ای خواندن در مدارس ابتدایی ایران مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، اختلال خواندن ، نارساخوانی ، آموزش ابتدایی ، آگاهی واج شناختی ، یادگیری مبتنی بر بازی