تاثیر مدیریت یادگیری هوشمند بر نگرش به تکنولوژی و خودتنظیمی در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مدیریت یادگیری هوشمند بر نگرش به تکنولوژی و خودتنظیمی در دانشآموزانبود. با توجه به گسترش فناوریهای نوین در نظامهای آموزشی، استفاده از محیطهای یادگیری هوشمند وسامانههای مدیریت یادگیری به یکی از رویکردهای مهم در بهبود کیفیت آموزش تبدیل شده است. این پژوهش بااستفاده از روش مروری انجام شد و در آن منابع علمی مرتبط با مدیریت یادگیری هوشمند، فناوریهای آموزشی،نگرش به فناوری و خودتنظیمی در یادگیری مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. در فرآیند انجام پژوهش، مقالاتعلمی، پژوهشهای کنفرانسی و منابع علمی مرتبط با موضوع مطالعه گردید و یافتههای آنها بهصورت تحلیلی وتوصیفی بررسی شد. یافتههای پژوهش نشان داد که مدیریت یادگیری هوشمند میتواند موجب بهبود فرآیندآموزش، افزایش تعامل در محیطهای یادگیری، تقویت نگرش مثبت دانشآموزان نسبت به فناوری و توسعهمهارتهای خودتنظیمی در یادگیری شود. همچنین نتایج نشان داد که استفاده از فناوریهای آموزشی در مدارسمیتواند به افزایش خلاقیت، مشارکت و انگیزه یادگیری دانشآموزان کمک کند و محیطی پویا و تعاملی براییادگیری فراهم آورد. بر اساس نتایج پژوهش میتوان نتیجه گرفت که بهرهگیری از مدیریت یادگیری هوشمند درمدارس میتواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و توسعه مهارتهای یادگیری در دانشآموزان ایفا کند وزمینه ساز آمادگی آنان برای مواجهه با نیازهای آموزشی و اجتماعی عصر دیجیتال باشد

کلیدواژه ها:

مدیریت یادگیری هوشمند ، نگرش به فناوری ، خودتنظیمی در یادگیری ، مدارس هوشمند