همبستگی بین سواد هیجانی و رفتارهای مثبت اجتماعی در کلاس

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سواد هیجانی و رفتارهای مثبت اجتماعی در محیط های آموزشی شهرستان مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ انجام شد. این تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی است و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه در مدارس دولتی و غیردولتی مشهد تشکیل می دهند. برای نمونه گیری از روش تصادفی طبقه ای با توجه به جنسیت و نوع مدرسه استفاده شد تا نمایی دقیق از وضعیت واقعی مدارس این شهرستان به دست آید. ابزار گردآوری داده ها شامل دو پرسشنامه استاندارد بود: پرسشنامه سواد هیجانی که مولفه هایی مانند خودآگاهی هیجانی، خودکنترلی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی را ارزیابی می کند، و پرسشنامه رفتارهای مثبت اجتماعی که رفتارهایی چون همکاری، احترام، مسئولیت پذیری، همیاری، و مهربانی را مورد سنجش قرار می دهد. روایی و پایایی هر دو ابزار با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی و ضریب آلفای کرونباخ بررسی و مورد تایید قرار گرفت. داده ها با نرم افزار SPSS تحلیل شدند و نتایج نشان داد بین میزان سواد هیجانی و سطح رفتارهای مثبت اجتماعی رابطه ای مثبت و معنی دار وجود دارد. بدین معنا که دانش آموزانی که از توانایی بالاتری در شناخت و کنترل هیجانات برخوردارند، در تعاملات اجتماعی خود نیز رفتارهایی مطلوب تر و سازنده تر از خود نشان می دهند. همچنین مشخص شد که مولفه های همدلی و خودکنترلی بیشترین تاثیر را بر بروز رفتارهای مثبت اجتماعی نسبت به سایر مولفه ها دارند. یافته های پژوهش بیانگر آن است که ارتقاء سواد هیجانی در مدارس نه تنها به رشد فردی دانش آموزان کمک می کند بلکه موجب بهبود روابط میان فردی و افزایش کیفیت محیط های آموزشی نیز می شود. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود در برنامه های درسی مدارس آموزش مهارت های هیجانی و اجتماعی به صورت ساختارمند گنجانده شود تا به پرورش نسلی با تعاملات موثر و شخصیت های اجتماعی سالم کمک شود.