اضطراب آغاز کلاس؛ تجربه زیسته دقایق پیش از شروع درس

این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری (Interpretive Phenomenology) به کاوش عمیق و فهم ماهیت تجربه زیسته (Lived Experience) معلمان در "دقایق پیش از شروع کلاس درس" می پردازد؛ دوره ای حیاتی که اغلب با برانگیختگی های عاطفی و شناختی شدید همراه است و تحت عنوان "اضطراب آغاز کلاس" شناسایی می شود. هدف اصلی، واکاوی معنای پدیداری این تجربه اضطراب آور از منظر خود معلمان و برجسته سازی ساختارهای نهفته ای است که این تجربه را شکل می دهند. با اتکا بر چارچوب های نظری فلسفه قاره ای، به ویژه پدیدارشناسی هوسرل (Husserl)، هرمنوتیک ون مانن (Van Manen) و گادامر (Gadamer)، تلاش می شود تا فهمی غنی از «دال» اضطراب در بافت آموزشی فراهم آید. روش شناسی بر مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با معلمان دوره های مختلف تحصیلی استوار است که داده هایشان با استفاده از روش تحلیل تماتیک تفسیری (Thematic Analysis) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها منجر به استخراج تم های اصلی شامل «آستانه گذار از فضای شخصی به فضای کلاس»، «فشار اجرای نقش و انتظارات مشاهده گرانه»، «تاملات اضطراب زا در باب کارایی تدریس» و «حضور بدنی ناآرام» گردید. این پژوهش با ارائه تفسیری غنی از اضطراب آغاز کلاس، به غنای ادبیات علوم تربیتی کمک کرده و زمینه ساز مداخلات آموزشی مبتنی بر درک پدیدارشناسانه خواهد بود. کلیدواژگان: اضطراب آغاز کلاس، تجربه زیسته، پدیدارشناسی تفسیری، آموزش، معنای تدریس.