تحلیل گفتمان سیاست های تربیت معلم در اسناد تحولی آموزش و پرورش

این مقاله به تحلیل گفتمان سیاست های تربیت معلم در اسناد تحولی آموزش و پرورش ایران می پردازد. تربیت معلم به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، همواره مورد توجه سیاست گذاران بوده است. با تصویب اسناد تحولی مانند سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و سند برنامه درسی ملی، رویکردهای جدیدی در زمینه تربیت معلم شکل گرفته است که واکاوی گفتمانی آن ها می تواند به درک عمیق تری از جهت گیری ها و اهداف پنهان این سیاست ها منجر شود. این مقاله با روش تحلیل گفتمان انتقادی و با تمرکز بر اسناد کلیدی تحولی، به شناسایی و تحلیل گفتمان های مسلط در سیاست های تربیت معلم می پردازد. یافته ها نشان می دهد که گفتمان فراگیر انقلاب اسلامی با نشانه اصلی پیوستگی دین و سیاست، تاثیر عمیقی بر سیاست گذاری های تربیت معلم داشته است. این گفتمان، هویت معلم را بر اساس باورهای الهی و فهم دینی بازتعریف کرده و او را به عنوان عنصری اساسی در تحقق اهداف نظام تعلیم و تربیت اسلامی ترسیم می کند. در کنار این گفتمان فراگیر، خرده گفتمان های دیگری نیز در اسناد تحولی قابل شناسایی هستند از جمله گفتمان تخصص گرایی و شایستگی محوری که بر ارتقای کیفیت نظام تربیت معلم، افزایش مستمر شایستگی های علمی و حرفه ای، و استقرار نظام ارزیابی صلاحیت های معلمان تاکید دارد. همچنین گفتمان تعالی و منزلت بخشی به معلم، گفتمان مشارکت جویی و توانمندسازی، و گفتمان آینده نگری و راهبردی از دیگر گفتمان های قابل تشخیص در این اسناد هستند.

کلیدواژه ها:

تحلیل گفتمان ، سیاست های تربیت معلم ، اسناد تحولی ، سند تحول بنیادین ، گفتمان انقلاب اسلامی ، شایستگی های