تاثیرآموزش مشارکتی درس ادبیات با بهره گیری از فناوری های هوشمند بر یادگیری موثرتر و ایجادعلاقه در دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیرات چندوجهی پیاده سازی رویکردهای آموزش مشارکتی در درس ادبیات با ادغام نوآورانه فناوری های هوشمند بر ارتقاء سطوح یادگیری و افزایش معنادار علاقه و انگیزه در دانش آموزان می پردازد. در دنیای امروز که تحولات دیجیتال به سرعت در حال بازتعریف فضای آموزش هستند، اکتفا به روش های سنتی تدریس ادبیات که اغلب بر حفظیات و دریافت منفعلانه متمرکز هستند، نمی تواند پاسخگوی نیازهای نسل جدید باشد. هدف اصلی این مطالعه، ارائه چارچوبی علمی برای تلفیق مولفه های تعاملی و مشارکتی در کنار ابزارهای پیشرفته هوشمندسازی (نظیر هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و پلتفرم های یادگیری تطبیقی) است تا فرآیند یادگیری ادبیات از یک فعالیت فردی و تئوریک به یک تجربه فعال، اجتماعی و جذاب تبدیل شود. ادبیات، به عنوان بستر اصلی پرورش تفکر انتقادی، خلاقیت و توانایی های ارتباطی، نیازمند محیط هایی است که در آن دانش آموزان بتوانند در حین تعامل با متون، دیدگاه های خود را به اشتراک گذاشته و از طریق فناوری، محتوای آموزشی را به شکلی ملموس تر و شخصی تر تجربه کنند. نتایج مورد انتظار نشان می دهند که این رویکرد ترکیبی، نه تنها عمق درک مفاهیم پیچیده ادبی و توانایی تحلیل متن را بهبود می بخشد، بلکه با فراهم آوردن فضایی برای خلق محتوا توسط دانش آموزان و دریافت بازخورد فوری، میزان مشارکت فعال و رضایت کلی آن ها از درس ادبیات را به شکل چشمگیری افزایش می دهد. این تحقیق بر اهمیت تغییر پارادایم از معلم محوری به دانش آموز محوری، با پشتوانه ابزارهای فناورانه، برای دستیابی به یادگیری عمیق تر و ماندگارتر در حوزه علوم انسانی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مشارکتی ، فناوری های هوشمند ، یادگیری ادبیات ، علاقه دانش آموز ، تعامل دیجیتال.