تعامل مدیر با خانواده در ارتقای تربیت اخلاقی دانش آموزان

هدف اصلی این مقاله، بررسی نقش تعامل مدیر مدرسه با خانواده در ارتقای تربیت اخلاقی دانش آموزان است. با توجه به اهمیت هماهنگی بین نهادهای تربیتی و نقشی که مدرسه و خانواده به عنوان دو کانون اصلی پرورش شخصیت اخلاقی دارند، این پژوهش به دنبال تحلیل نحوه تاثیرگذاری ارتباط موثر مدیران با خانواده ها بر بهبود اخلاق دانش آموزان است. روش پژوهش حاضر، مروری–کتابخانه ای است که با جستجوی نظام مند در منابع علمی معتبر داخلی و خارجی و تحلیل محتوای یافته های آنها انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که تعامل سازنده مدیر با خانواده، بر اساس مولفه هایی چون ارتباط موثر، مشارکت واقعی والدین، ایجاد اعتماد، طراحی برنامه های مشترک، توسعه فرهنگ مدرسه، الگو بودن مدیر و اتخاذ سیاست های حمایتی، تاثیری مستقیم و معنادار بر رشد فضائل اخلاقی، تقویت ارزش های اجتماعی و کاهش رفتارهای ناسازگارانه در دانش آموزان دارد. مدیر مدرسه به عنوان رهبر آموزشی، می تواند با ایجاد بسترهای تعاملی، خانواده ها را به شریکانی فعال در فرآیند تربیت تبدیل کند. نتیجه کلی حاکی از آن است که تربیت اخلاقی، فرآیندی مشارکتی است و تقویت ارتباط مدرسه–خانواده تحت رهبری مدیر، رویکردی راهبردی و اثربخش در پرورش شهروندان اخلاق مدار به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، تعامل مدیر و خانواده ، مدیریت آموزشی ، مشارکت والدین ، دانش آموزان