بررسی اثرگذاری یادگیری همسالان (Peer Learning) بر پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

یادگیری همسالان به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، بر تعامل، همکاری و تبادل دانش میان دانش آموزان تاکید دارد و در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. هدف این مقاله بررسی اثرگذاری یادگیری همسالان بر پیشرفت تحصیلی و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی، کتاب ها و مقالات معتبر در حوزه آموزش و روان شناسی تربیتی انجام شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که یادگیری همسالان با ایجاد فرصت های بیشتر برای تعامل، گفتگو و همکاری میان دانش آموزان، می تواند درک عمیق تر مفاهیم درسی، افزایش انگیزش تحصیلی و بهبود عملکرد آموزشی را به همراه داشته باشد. همچنین این رویکرد آموزشی در تقویت مهارت های اجتماعی نظیر ارتباط موثر، کار گروهی، مسئولیت پذیری، احترام به دیدگاه های دیگران و افزایش اعتماد به نفس نقش مهمی ایفا می کند. نتایج حاکی از آن است که استفاده از راهبردهای مبتنی بر یادگیری همسالان در محیط های آموزشی می تواند علاوه بر ارتقای سطح یادگیری دانش آموزان، زمینه رشد اجتماعی و بهبود تعاملات میان آنان را فراهم سازد. بنابراین به کارگیری این رویکرد در فرآیند تدریس می تواند به عنوان یکی از روش های موثر در بهبود کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های اجتماعی دانش آموزان مورد توجه نظام آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری همسالان ، پیشرفت تحصیلی ، مهارت های اجتماعی ، تعامل آموزشی ، یادگیری مشارکتی