تاثیر مهارت های ارتباطی والدین بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

سازگاری اجتماعی یکی از مهم ترین پیامدهای تربیتی در دوره ابتدایی است و نقش خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی سازی کودک در شکل گیری آن اساسی است. یکی از عوامل موثر خانوادگی در این زمینه، مهارت های ارتباطی والدین از جمله گوش دادن فعال، همدلی، بیان مناسب هیجان ها و حل تعارض است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی والدین بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر نقش مدرسه است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی انجام شد. یافته ها نشان داد والدینی که از مهارت های ارتباطی موثر استفاده می کنند، فرزندانی با رفتارهای سازگارانه تر، روابط همسالان مطلوب تر و تعامل موفق تر با معلمان دارند. نتایج همچنین بیانگر آن است که مدرسه می تواند از طریق آموزش خانواده و تعامل موثر با والدین، نقش مکملی در تقویت سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا کند. بر این اساس، تقویت مهارت های ارتباطی والدین به عنوان راهبردی کاربردی در ارتقای سلامت اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی والدین ، سازگاری اجتماعی ، دوره ابتدایی ، خانواده ، مدرسه