بررسی مولفه های خلاقیت و هوش مصنوعی در آموزش کشور

یکی از مهم ترین مولفه های آموزش که همواره مورد توجه متخصصان و صاحب نظران بوده است، «خلاقیت» است. خلاقیت به عنوان توانایی تولید ایده های نو و کارآمد، موتور محرک نوآوری و پیشرفت در تمامی عرصه ها محسوب می شود. در دنیای امروز که دانش با سرعتی باورنکردنی تولید و منسوخ می شود، حفظ و انتقال اطلاعات دیگر هدف نهایی آموزش نیست، بلکه پرورش افرادی که توانایی خلق دانش جدید و حل مسائل پیچیده را دارند، در اولویت قرار دارد. از این رو، بررسی رابطه میان هوش مصنوعی و خلاقیت در آموزش، اهمیتی دوچندان می یابد. این بررسی به ما کمک می کند تا درک کنیم که چگونه ابزارهای هوشمند می توانند به پرورش یا تضعیف تفکر خلاقانه کمک کنند و چه راهبردهایی باید اتخاذ شود تا از پتانسیل های این فناوری در جهت شکوفایی استعدادهای انسانی بهره مند شویم .بررسی مفهومی هوش مصنوعی نشان می دهد که این فناوری قادر است الگوهای پیچیده را شناسایی کرده و پاسخ هایی برای مسائل ارائه دهد که تا پیش از این در حیطه انحصار ذهن انسان بوده است. سیستم های مبتنی بر یادگیری ماشین و یادگیری عمیق، قادرند حجم عظیمی از داده ها را پردازش کرده و بینش های عمیقی را استخراج نمایند. این قابلیت ها، پتانسیل بالایی برای تغییر روش های تدریس و یادگیری ایجاد می کنند. با این حال، نگرانی هایی نیز وجود دارد که وابستگی بیش از حد به این سیستم ها ممکن است مهارت های تفکر انتقادی و خلاقانه را در فراگیران تضعیف کند. این تنش میان «تسهیل» و «تضعیف»، محور اصلی بحث های نظری پیرامون هوش مصنوعی در آموزش را تشکیل می دهد

کلیدواژه ها:

شبکه های یادگیری جهانی ، توسعه حرفه ای معلمان ، جوامع عمل مجازی ، یادگیری مادام العمر