نقش ذهنیت فلسفی در پیش بینی سبک های تدریس و کیفیت آموزش معلمان دوره دوم ابتدایی شهرستان ریگان

ذهنیت فلسفی ، معادل روح فلسفی خصوصیاتی است که در رفتار و طرز فکر فیلسوف در برخورد وی با دیگران، روبرو شدن با مشکلات و بطور کلی در کلیه شئون زندگی وی به چشم می خورد و باعث تمایز او از دیگران می-شود.این تحقیق با هدف بررسی نقش ذهنیت فلسفی در پیش بینی سبک های تدریس و کیفیت آموزش معلمان دوره دوم ابتدایی شهرستان ریگان انجام شده است. با در نظر گرفتن هدف و ماهیت پژوهش روش تحقیق، این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از حیث جمع آوری داده ها از نوع پیمایشی(مقطعی) است. جامعه آماری این پژوهش کلیه معلمان دوره دوم ابتدایی شهرستان ریگان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بوده است . جامعه آماری مورد بررسی برابر با کل جامعه مورد بررسی و به تعداد ۱۷۵ نفر و روش نمونه گیری با توجه به حجم جامعه مورد بررسی، نمونه گیری در دسترس و تمام شمار در نظر گرفته شده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سبک تدریس گراشا (۱۹۹۶)، پرسشنامه کیفیت آموزش رسولی (۱۳۸۹) و پرسشنامه ذهنیت فلسفی جهانگیری(۱۳۹۳) یافته های تحقیق نشان داد که معلمانی که ذهنیت فلسفی بهتری دارند، نمره بیش تری در سبک تدریس دارند و معلمان با نمره بالاتر ذهنیت فلسفی وضعیت بهتری در سبک تدریس مولد، سبک تدریس عملی، سبک تدریس تحلیلی و سبک تدریس خلاق دارند، همچنین معلمین با نمره ذهنیت فلسفی بیشتر از کیفیت تدریس بهتری برخوردار هستند، با توجه به یافته های تحقیق معلمانی که از ذهنیت فلسفی بهتری برخوردار هستند، در سبک تدریس و کیفیت تدریس موفق تر هستند.

کلیدواژه ها:

ذهنیت فلسفی ، سبک های تدریس ، کیفیت آموزش