بررسی تحلیلی تاثیر متقابل حرکت و فضاسازی در هدایت بازیگر تئاتر واقع گرا

تاثیر متقابل عنصر حرکت و فضاسازی در هدایت بازیگر، از وظایف اولیه کارگردان در عبور از متن مکتوب به متن- اجرا یا همان اجرای تئاتر است که به شالکه و ساختمان اثر نمایشی، فرم بیرونی و ساختارمند می دهد. باتوجه به اهمیت این موضوع در اجرا و با بررسی مقالات و کتب تخصصی حوزه کارگردانی تئاتر، تاثیر متقابل حرکت و فضاسازی در هدایت بازیگر از منظر کارگردان کمتر مورد توجه قرار گرفته شده است. کارگردان باتوجه به عناصر درونی و بیرونی اجرا و تاثیر حرکت و فضاسازی در هدایت بازیگر، از عناصری مانند خط، فضاسازی، ریتم و تمپو به حرکت می رسد. این امر با شناخت رویداد و شرایط محیطی وارد مقوله کمپوزیسیون (ترکیب بندی) می شود. بازیگر به عنوان عنصر متحرک نمایش در شکل گیری این ترکیب بندی در فضای اجرایی نمایش نقش اصلی را ایفا می کند. عناصر بیرونی از قبیل میزانسن، فضاسازی، ارتباط با وسایل صحنه و نقشه کف در هدایت کارگردان به اجرا نقشی تعیین کننده دارد. در این مقاله با بررسی دو عنصر حرکت و فضاسازی در متد بازیگری واقع گرایانه از لحاظ درونی در هدایت بازیگر و عناصر بیرونی صحنه نمایش؛ مانند حرکت و فضاسازی به تاثیرگذاری کارگردان در هدایت بازیگر با تاکید بر حرکت و فضاسازی می پردازیم. این مقاله توصیفی-تحلیلی است. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی است. همچنین از لحاظ ماهیت مسئله و روش اجرا در گروه توصیفی و تحلیلی قرار می گیرد. تاثیر متقابل حرکت و فضاسازی در هدایت بازیگر در تئاتر واقع گرایانه از منظر کارگردان چگونه است؟ ویژگی های نشانه شناسانه حرکت و فضاسازی تئاتر واقع گرایانه در هدایت بازیگر چه تاثیری بر اجرا می گذارد؟ ارتباط این دو عنصر با یکدیگر در نمایش های واقع گرایانه در هدایت بازیگر، ابزار مهمی که این دوعنصر در ساختار نشانه شناسی در اصول کارگردانی واقع گرایانه دارد. نشانه شناسی تئاتری و ارتباط آن با عنصر حرکت در صحنه اجرا باید تاکید ورزید. فضا سازی در تئاتر در ارتباط با نشانه شناسی نمایشی، نقش ارجاع گونه خود را بازی می کند و مخاطب اثر نمایشی را دنیای نمایش وارد می کند. کارگردان می تواند از عنصر بداهه حرکتی به عنوان روشی دیگر در صحنه نمایش استفاده کند. در اجرای خاکستر به خاکستر اثر پینتر ارتباط عناصر حرکت و فضاسازی و بداهه حرکتی با عنصر نشانه شناسی، به دریافت مخاطب اجرا منجر می شود.