بررسی تطبیقی مفهوم اختیار در نظام تربیتی اسلام و اگزیستانسیالیسم

این مطالعه به بررسی تطبیقی مفهوم اختیار در دو منظر تربیتی اسلام ناب و اگزیستانسیالیسم، می پردازد و تفاوت ها و اشتراک های بنیادین مبانی، منابع ارزش و رویکردهای تربیتی را روشن می کند. هدف اصلی بررسی این است که چگونه هر منظر، راهبردها و معیارهای اخلاقی خود را برای شکل دهی شخصیت و مسئولیت پذیری فردی توجیه می کند و چگونه این مبانی بر تفسیر اختیار اثر می گذارند. از یکسو، اختیار در تربیت اسلامی به عنوان تجسم بندگی، تعهد به دستورات الهی و تلاش برای قرب به خدا تعریف می شود و با چارچوبی اخلاقی-دینی تراز می شود؛ از سوی دیگر، در تربیت اگزیستانسیالیستی، اختیار نتیجه آزادی اراده در مواجهه با جهان بی معناست و بر ساخت معنا، تصمیم گری مسئولانه در موقعیت های چالش برانگیز، و پذیرش مسئولیت وجودی تاکید می کند. یافته ها نشان می دهد که هر دو منظر به اهمیت اختیار در شکل دهی به شخصیت و رفتار اخلاقی اذعان دارند، اما مبنای فلسفی، منبع ارزش و روش تفسیر اختیار در هر کدام تفاوت های قابل توجهی دارند. این تفاوت ها می تواند به درک عمیق تر از نقش اختیار در نظام تربیتی معاصر و زمینه های بازنگری مفهومی میان دو دیدگاه منتهی شود.

کلیدواژه ها:

اختیار ، تربیت ، اسلام ، اگزیستانسیالیسم.