بررسی تطبیقی مضامین کلاسیکی در شعر محمد مهدی الجواهری و محمد فرخی یزدی

کلاسیسم از جنبش های مهم ادبی جهان معاصر به شمار می رود که در ادبیات و شعر تاثیر بسزایی داشته است. این مکتب به دنبال ایجاد توازن، تقارن، هم آهنگی و هارمونی، ظرافت، منطق، روشنی، واقع گرایی و نزاکت در آثار ادبی می باشد. کلاسیسم با تکیه بر عقل و خرد آثار ادبی جهان و از جمله عرب و ایران را نیز تحت الشعاع مضامین خود قرار داده است. در آموزه های مکتب کلاسیسم، توجه به بیان حوادث و اتفاقات بیرونی بر بیان دغدغه های درونی و فردی ارجحیت دارد. از مهم ترین اصول این مکتب، اصل عقل، آموزندگی، حقیقت نمایی، توجه به گذشته، توجه به مضامین سیاسی و اجتماعی می باشد. از مشخصه های مهم شاعران آن، تعهد و التزام است، شاعران متعهدی که شعرشان را در خدمت ملت و اجتماع خویش و حقیقت قرار دادند، «محمد مهدی الجواهری» و «میرزا محمد فرخی یزدی» از جمله شاعران برجسته ادبیات عرب و ایران هستند که مضامین کلاسیکی در اشعارشان به وضوح نمایان است. در این پژوهش جلوه های کلاسیسم و مضامین برجسته آن در شعر دو شاعر به روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد تطبیقی مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته است. در این راستا، هر دو شاعر رسالت شعری خود را نسبت به جامعه، مردم و روزگار خویش به کمال رسانده و در ضمن گریزی بر گذشته و تاریخ ارزشمند خویش به حقیقت نمایی در برابر استبداد داخلی و استعمار برخاسته اند، شعرشان فریاد درد و رنج مردم مظلوم در شرایط نامناسب جامعه است و با زبان تند و انتقادی نابه سامانی های اجتماعی را منعکس کرده اند و آزادی را ستوده اند.